FAQs

Een cliënt mag zelf besluiten te stoppen met de behandeling. Maar mag een behandelaar dat ook? Nee, dat mag alleen als er een gewichtige reden is

Voorbeelden van een gewichtige reden zijn:

  • Verhuizing
  • Onvoldoende informatie van de cliënt
  • Gevoelens voor de behandelaar
  • Agressief of onheus gedrag
  • Niet meewerken aan de behandeling
  • Herhaald niet betalen
  • Ernstige meningsverschillen over de behandeling
  • Een zwaarwegend belang van de behandelaar

De behandelaar moet zorgvuldig handelen en de volgende stappen nemen:

  • Reden van beëindiging duidelijk uitleggen
  • Dossier goed bijhouden
  • Redelijke opzegtermijn hanteren
  • Noodzakelijke/acute zorg waarborgen
  • Zorg voortzetten tot er een nieuwe behandelaar is
  • Meedenken over een alternatief
  • Gegevens delen met nieuwe behandelaar (na toestemming)

Wat als een cliënt niet meer reageert? De behandelaar moet vastleggen wat er is geprobeerd. Pas als er een gewichtige reden is én aan alle zorgvuldigheidseisen is voldaan, kan de behandelrelatie worden beëindigd.

Ja. Als de ouder zelf in het gesprek zit, mag hij het opnemen. Het is niet netjes om dit stiekem te doen, maar juridisch mag het meestal wel. Of een geluidsopname gepubliceerd mag worden hangt van de situatie af. Er wordt gekeken naar privacy van de personen die op de opname spreken, of er namen genoemd worden en of het geen knip- of plakwerk is. Ook mag de opname geen strafbare feiten bevatten, zoals belediging, bedreiging of laster. De grens is soms moeilijk aan te geven omdat het recht op vrijheid van meningsuiting ook belangrijk is. Als de grens wordt overschreden kan aangifte worden gedaan.

Let op het verschil met beeldopnames:

Geluidsopnames mogen, maar beeldopnames zonder toestemming zijn strafbaar. Dat geldt ook voor het publiceren van beeldopnames zonder toestemming.

Een Veilig Thuis-organisatie heeft een verzoek ontvangen van een GI (jeugdbeschermingsorganisatie) over een gesloten dossier van VT. Het betreffende kind is 16 jaar oud en staat onder toezicht van de GI. De (gezaghebbende) ouders zijn op de hoogte van het verzoek van de GI. Mag VT het gehele dossier of alleen doelgerichte informatie verstrekken? Moeten de (gezaghebbende) ouders en/of de 16-jarige toestemming geven hiervoor?

 

Informatieplicht van artikel 7.3.11 lid 4 van de Jeugdwet

De GI doet hier een beroep op de informatieplicht in het kader van de ondertoezichtstelling, zoals opgenomen in artikel 7.3.11 lid 4 van de Jeugdwet. Op basis van dat artikel kan de GI informatie opvragen die (volgens de GI) noodzakelijk is in het kader van de uitvoering van de OTS. Het past daarin niet dat de GI een geheel dossier opvraagt; zij moeten aangeven om wat voor type informatie het gaat (die betrekking heeft op het onder toezicht gestelde kind en/of zijn ouders) en waarom die noodzakelijk is in het kader van de uitvoering van de OTS. Vervolgens is het aan VT om een afweging te maken welke informatie wordt verstrekt. Daarbij kan het zeker van belang zijn hoe lang geleden het dossier is afgesloten en op welke wijze die informatie nu relevant en noodzakelijk is voor de GI.

 

Wettelijke verplichting & transparantie

O.g.v. genoemd artikel is VT wettelijk verplicht om, als de GI daarom vraagt, die informatie te verstrekken die noodzakelijk is voor de uitvoering van de OTS. Dit moet de verzorging en opvoeding van de jeugdige, de persoon van de jeugdige of de persoon van de ouder betreffen. Toestemming is niet vereist, maar als je op basis van deze wettelijke verplichting informatie deelt met de GI is het wel van belang de betrokkenen waarover je informatie deelt met de GI daarover te informeren.